|
گفتمش بی تو چه می باید کرد؟! عکس رخساره ی ماهش را داد ! گفتمش همدم شبهایم کو؟! تاری از زلف سیاهش را داد ! وقت رفتن همه را میبوسید، به من از دور نگاهش را داد ! یادگاری به همه داد و به من، انتظار سر راهش را داد !
+ نوشته شده توسط "عاشق تنها " در یکشنبه دوازدهم اسفند 1386 و ساعت
13:18 |
امشب دلم بارونیه نوای بارونو میخواد، امشب چشام بیخوابند و نم نم بارون تو چشام !
بارون برام یه خاطره است، خاطره ی میلاد عشق ، خاطره ی میلادی که تقدیر برای من نوشت ! بارونی که هر نم نمش بوی گل و بهار میداد، به مخمل سرخ گلها یه دنیا اعتبار میداد ! وقتی که بارون میباره یاد اونو برام تداعی میکنه، دلم میخواد اون بدونه دلم براش بارونیه ، که دنیای بزرگ واسم مثل یه زندون میمونه !
بارون ببار رو شیشه ها نذار پنجره تنها بمونه، بذار صداتو بشنوه یاد تو یادش بمونه، بارون ببار تا بشکنه سکوت سرد این خونه ، حال دگر گون منو جز تو آخه کی میدونه ؟!
+ نوشته شده توسط "عاشق تنها " در جمعه سوم اسفند 1386 و ساعت
23:36 |
وقتی که دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم، وقتی که دیگر رفت من به انتظار آمدنش نشستم، وقتی که دیگر نمیتوانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم، وقتی که او تمام کرد من شروع کردم، وقتی او تمام شد من آغاز کردم، و چه سخت است تنها زندگی کردن، مثل تنها متولد شدن، مثل تنها مردن . . . !! + نوشته شده توسط "عاشق تنها " در جمعه سوم اسفند 1386 و ساعت
13:20 |
خدا گریه ی مسافرو ندید دل نداد به هیچ کس و دل نبرید آدمو برای دوری از دیار جاده رو برای غربت آفرید جاده اسم منو فریاد میزنه میگه امروز روز دل بریدنه کوله باری که پر از خاطره هاست روی شونه های لرزونه منه !!
+ نوشته شده توسط "عاشق تنها " در جمعه سوم اسفند 1386 و ساعت
13:2 |
سلام دوستای خوبم ! ببخشید که یه خورده دیر شد خیلی گرفتار بودم ؛ ولی عوضش این دفعه شعرایی که خیلی دوستشون دارم رو مینویسم !! امیدوارم مثل همیشه تنهام نذارین (با نظرهای خوبتون) ممنوووووووون !
«مهتاب» بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتنم شوق دیدار تو لیریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم در نهان خانه ی جانم؛ گل یاد تو درخشید ؛ باغ صد خاطره خندید؛ عطر صد خاطره پیچید ؛ یادم آمند که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم ! ساعتی برلب آن جوی نشستیم، تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت؛ من همه محو تماشای نگاهت ! آسمان صاف و شب آرام؛ بخت خندان و زمان رام خوشه ی ماه فروریخته در آب ؛ شاخه ها دست بر آورده به مهتاب ، تو به من گفتی از این عشق حذر کن؛ لحظه ای چند بر این آب نظر کن، آب آیینه ی عشق گذران است ، تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است؛ باش فردا که دلت با دگران است، تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن !! باتوگفتم : حذر از عشق ندانم، سفراز پیش تو هرگز نتوانم ،نتوانم! روز اول که دل من به تمنای تو پر زد، چون کبوتر لب بام تو نشستم تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم، باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم؛ تا به دام تو در افتم همه جاگشتم و گشتم . حذر از عشق ندانم، نتوانم . . . اشکی از شاخه فرو ریخت، مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت اشک در چشم تو لرزید، ماه از عشق تو خندید، یادم آمد که دیگر از تو جوابی نشنیدم پای در دامن اندوه کشیدم نه گسستم نه رمیدم ، رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم ، نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم، نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم، بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم . . . ! + نوشته شده توسط "عاشق تنها " در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386 و ساعت
11:36 |
اینم شعر مورد علاقه ی عشقمه « سارا » مینویسم چون میدونم خیلی دوسش داره. . . ( البته نه بیشتر از من
من همونم که همیشه غم و غصه ام بی شماره اونیکه تنها ترینه حتی سایه هم نداره این منم که خوبیهامو کسی هرگز نشناخته اونکه درراه رفاقت همه ی هستیشو باخته هر رفیق راهی با من دو سه روزی همسفر شد ادعای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود هرکی با زمزمه ی عشق دو سه روزی عاشقم شد عشق اون باعث زجر همه ی دقایقم شد اون که عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید همه ی هراس و ترسش به دروغش نمی ازرید چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت !!
+ نوشته شده توسط "عاشق تنها " در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386 و ساعت
10:20 |
تقدیم به " سارا" ی گلم : عشق ر ا با تو تجربه کرده ام ، کلمه زیبای محبت را در چشمان زیبای تو یاد گرفتم، تقدیم به تو که نامت بهارم، یادت در فکرم، عشقت در قلبم، کلامت در دفترم و عطر و بویت در خاطرم هست . . . بمان و بدان که دوستت دارم ! واقعآ دوستت دارم و همیشه واسه اومدنت چشم به راه میشینم به امید اون روز . . . اگر خواهم غم دل با تو گویم جا نمی یابم . . . اگر جایی شود پیدا تو را تنها نمی یابم . . . اگر جایی کنم پیدا؛ تنها تو را یابم ، ز شادی دست و پا گم میکنم خود را نمی یابم . . . !
آدمک آخر دنیاست بخند آدمک مرگ همین جاست بخند! دست خطی که تو را عاشق کرد؛ شوخی کاغذی ماست بخند! آدمک خر نشوی گریه کنی؛ کل دنیا سراب است بخند! آن خدایی که تو بزرگش خواندی؛ بخدا مثل تو تنهاست بخند . . . !
به حباب نگران لب یک رود قسم ؛ و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت غصه هم خواهد رفت . . . آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند !
می خندم و دیوانه ام ، شاید فراموشت کنم زین پس در میخانه ام ، شاید فراموشت کنم عشق و خیالم می شدی ، بهتر ز جانم می شدی غرق نگاهت می شدم ، باید فراموشت کنم با اینکه تنها میشوم ، سلطان غمها می شوم من بی خیالی میکنم ، شاید فراموشت کنم اندیشه ی رویای من ، زیباتر از دنیای من باید فراموشت کنم ، باید فراموشت کنم زین جمله را زیباترین ، آویزه ی گوشت کنم ای شعله ی خورشید من ، باید که خاموشت کنم باید که خاموشت کنم ، شاید فراموشت کنم شاید فراموشت کنم ، شاید فراموشت کنم دوستم داشته باش که تو را میخوانم، که تو را میخواهم دوستم داشته باش که تویی در نگهم، تو نوایی هستی دوستم داشته باش چون تو را میابم ! آسمان فرش من است رود سرمست من است من تو را می جویم تو را می پویم شادم از این پویش ، مستم از این خواهش؛ آه . . . اگر پلک زنم نکند محو شوی . . . آه . . . اگر گریه کنم نکند پرده ی اشک نقش زیبایت را اندکی تیره تر کند ! از رهی میترسم که تو همراه نباشی با من از شبی در خوفم که صدایت برود دور شود از گوشم آه . . آن شب نرسد !!! میترسم، میترسم از این هم تنها تر شوم از گفتن میترسم، از شنیدن میترسم از رفتن، از ماندن . . . از کسی که به من سلام میکند از کسی که به او اعتماد میکنم، میترسم از سرنوشت بی رحم میگریزم و از بی پناهی خود میترسم نخوانده ام سرگذشت آدم و هنوز از آدم در این روزگار میترسم
+ نوشته شده توسط "عاشق تنها " در یکشنبه ششم خرداد 1386 و ساعت
14:12 |
|
درباره وبلاگ
دنیا را بد ساخته اند:
کسی را که دوست داری تو را دوست نمیدارد کسی که تو را دوست دارد تو دوستش نمیداری اما کسی که تو دوستش داری اونم تو رو دوست داره به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند . . . و این رنج است . . . زندگی یعنی این. . . ! طراح قالب
|
)
